Laden
huis-tuin-en-keuken-romannetje in vuur en vlam in italie

Komt alles op tijd af voor de bruiloft? Sara werkt zich een slag in de rondte, maar is behoorlijk afgeleid als ze denkt aan de kus met Stefano… Terwijl ze hard aan het werk is, staat ineens Sabrina, zijn ex-vriendin, voor haar neus… De spanning loopt op in het achtste deel van ‘In vuur en vlam in Italië’. 

Stefano zag die middag dat zijn landgoed werd overgenomen door allerlei mensen die iets met de bruiloft te maken hadden. Tussen al die drukte door zag hij Sara aan iedereen aanwijzingen geven en dingen bespreken. Hij had veel bewondering voor haar. Ze had een frêle figuurtje en kwam bij hem tot aan zijn kin. Toch wist ze tussen al die mensen die een kop groter waren dan zij haar mannetje te staan. Hij zag haar aanwijzingen geven en goedkeurende knikjes geven. Als ze dat deed dan dansten haar krullen op en neer. Wat zou hij graag door haar haar willen woelen.

Lees hier de vorige aflevering: ‘Onweerstaanbare lippen

Het had hem verbaasde dat ze zijn kus zo gretig had beantwoord. Hij kon niet langer ontkennen dat hij zich enorm tot haar aangetrokken voelde. Hij verlangde naar meer. Maar het zag er naar uit dat Sara voorlopig even andere dingen aan haar hoofd had. Hij was blij dat hij haar kon helpen. En eigenlijk hielp zij hem ook, want nu had hij toch nog inkomsten dit seizoen aan de verbouwde appartementen die al klaar waren. Hij had genoeg gemijmerd. Hij besloot weer naar buiten te gaan en Sara te helpen waar nodig was.

Vurig verlangen

Vanuit haar ooghoeken zag ze hem al aankomen. Ze voelde haar hart een sprongetje maken. Zijn lenige, lichte tred, zijn gespierde armen die eerder die dag stevig om haar heen waren geslagen. Ze voelde een vurig verlangen naar boven komen om hem weer te kussen.

‘Gaat alles naar wens, senorina?’

‘Ja zeker. Het gaat als een speer. We hebben alles wat vandaag afgeleverd zou worden bij Borgo l’Anguria hier laten komen. De feesttent is bijna gedekt. Het prieeltje in de tuin wordt op dit moment met bloemen versierd. De stoelen zijn net afgeleverd. En je zult het niet geloven, maar Dana is helemaal tevreden met hoe het tot nu toe is verlopen. Ze is helemaal weg van je landgoed. Als ze had geweten hoe het er hier uit zag dan had ze haar bruiloft liever hier willen houden dan op Borgo l’Anguria. Maar vertel dat maar niet aan Mauro en Rosa, want die hebben genoeg zorgen aan hun hoofd.’

‘Goed om te horen. Heb je me nog ergens voor nodig, kan ik helpen?’
Sara was verbaasd dat hij het vroeg. ‘Ik dacht dat je druk aan het werk was.’
‘Ben ik ook, maar door al die mensen hier word ik toch een beetje afgeleid. Zeker als er constant een aantrekkelijke dame voor mijn raam heen en weer loopt.’
Sara voelde dat ze rode wangen kreeg. ‘Misschien kun je in de tuin helpen, bij het prieel. Daar moet nog wel het een en ander versierd worden voor de ceremonie.’
‘Oké, baas.’ En hij liep richting de tuin. Sara kon het niet weerstaan om hem na te kijken en schrok zich een hoedje toen hij zich omdraaide en haar een knipoog gaf.

Sabrina

‘Wat is hier allemaal aan de hand?’ hoorde Sara achter zich. Ze draaide zich om en keek in het knappe gezicht van Sabrina.
‘Hallo’, stamelde Sara wat onzeker. ‘Wat kan ik voor je doen?’ Een schuldgevoel bekroop haar. Nog geen paar uur geleden was ze nog aan het zoenen met Stefano. En nu stond ze oog in oog met zijn vriendin.
‘Ik wilde Stefano verrassen met een bezoekje, maar zo te zien heeft hij het druk met hele andere dingen.’ Ze keken allebei naar Stefano die op een ladder stond en rozen aan het prieel bevestigde. Blijkbaar voelde hij dat er naar hem gekeken werd. Hij keek hun richting op en lachte een beetje schaapachtig naar hen. Hij klom de ladder af en kwam hun richting op. Sara wist niet zo goed waar ze naar moest kijken. Ze voelde zich behoorlijk opgelaten, maar Stefano deed net alsof er niets aan de was.
‘Hé, Sabrina, wat leuk dat je er bent en hij trok haar mee richting de tuin. ‘Ik zal je eens laten zien wat er allemaal staat te gebeuren.’ Hij legde zijn arm om haar middel. Sabrina gaf Sara een flauwe glimlach en deed ook haar arm bezitterig om hem heen. Samen liepen ze van Sara weg.

Arm in arm

‘Nou ja! Eerst met mij staan zoenen en nu loopt hij arm in arm weg met Sabrina’, dacht Sara boos. Ze voelde tranen  in haar ogen brandden. ‘Wat denkt hij wel niet. En dan ook nog doen alsof er niets is gebeurd.’ Blijkbaar verschilde hij niet veel van Mark. Met zulke types wilde ze niets te maken hebben. Ze had haar leven weer opgebouwd en het laatste wat ze kon gebruiken was een man die alles overhoop haalde. Resoluut ging ze weer aan de slag en probeerde Stefano die dag zo veel mogelijk te mijden.

– Word vervolgd –

Lees ook:

Leave a Comment